October 12, 2012
Nothing is Impossible


Donderdag 11 oktober 2012



Ook vandaag vliegen we er ochtendlijk in. Gezien ik deze week steeds wat vroeger stop om nog maximaal huisbezoeken te kunnen doen, is de tijd op kantoor en bovenal ’s morgens des te kostbaarder.

Deze morgen lag De Streekkrant van deze week trouwens aan de deur. Een goed opgestelde en overzichtelijke verkiezingseditie. Neem zeker eens een kijkje op pagina’s 5 en 15: http://makr.roularta.be/3DI/DSDW/index.jsp?editie=154. Bedankt aan de redactie trouwens om mij de kans te hebben geboden mijn mening te geven over zo’n cruciaal thema als middenstand.

Ik kruip ook in mijn pen voor een persbericht (in naam van onze voorzitter) over de ‘post’ die ik gisterenavond nog in mijn brievenbus vond: een nieuwe infobrochure over het OCMW. Geen probleem mee uiteraard ware het niet dat het zondag verkiezingen zijn en er dus ook een nieuw OCMW-bestuur wordt verkozen:

‘Een dure en nutteloze OCMW-brochure als middel om de verkiezingswetgeving te omzeilen

Deze week wordt een ‘nieuwe’ brochure over het OCMW bedeeld in heel onze gemeente. Een peperduur boekje van 75 blz. in kleurendruk.

Mevrouw Sonia Becq – OCMW-voorzitter – schrijft er het voorwoord, prijkt er op verschillende foto’s en staat vermeld als verantwoordelijke uitgever. Het moment waarop deze brochure wordt verdeeld  – 3 dagen voor de verkiezing – geeft duidelijk aan wat de bedoeling is. Een extra verkiezingsstunt voor persoonlijke winst. Na zondag weet men immers wie het nieuwe OCMW-bestuur zal uitmaken zodat de brochure reeds dan verouderd en voorbijgestreefd is.

In feite gaat het om een beschamende poging tot het omzeilen van de wetgeving in verband met de sperperiode. Dit is onaanvaardbaar en getuigt alweer van onbehoorlijk bestuur. Voor de zoveelste maal wordt hier misbruik gemaakt en kwistig omgesprongen met de belastinggelden van de inwoners van Meise. Een echte schande!’

De opmaak en verzendingskosten komen neer op 26.800 euro. Vindt u dat uw en mijn belastinggeld goed besteed als u weet dat er binnen enkele weken en nieuwe brochure zal (moeten) komen met nieuwe voorzitter en een nieuw bestuur? Zulke zaken kunnen voor mij echt niet langer door de beugel. Hopelijk denkt ook de kiezer er overmorgen ook zo over.

’s Middags bestel ik een pastasalade. Is eens iets anders want ook nu geen tijd om te eten.

Tegen 14.30 uur vertrek ik vanop ’t werk richting de maandelijkse bijeenkomst van de LBG (Liberale Bond van de Gepensioneerden) in de Lindeboom. Ze zijn deze namiddag aanwezig met een 50-tal. Ik sla met elk van hen een babbel en geef hen mijn persoonlijke folder af. Fijn te zien hoe ze die foto’s appreciëren en zeggen de folder te zullen bewaren als herinnering.

Ik drink nog iets samen met Eddy, Nancy, Jonathan, Jan en Roger die ook even een kijkje kwamen nemen. Om 16 uur spring ik even binnen thuis om een warmere vest op te halen en nadien pik ik Yolande op. Samen met Bart zetten we vandaag de huisbezoeken voort in de aanpalende straten van de Koninklijke Kasteeldreef. Ook vandaag weer enorm enthousiaste reacties van de mensen die appreciëren dat we niet enkel folders in de bus steken maar ook effectief naar hen komen luisteren. Leuk ook in discussie te kunnen gaan met enkelingen die nog niet beslist hebben op wie ze gaan stemmen. De ‘ok, jullie hebben mij overtuigd’ voelt aan als een kick. Het is tijdrovend en zwaar die huisbezoeken maar ik ga het menselijk contact ervan zeker missen. Zal raar doen vanaf volgende week.

Strakke timing vandaag want om 19.15 uur moet ik – als fractieleider – op het gemeentehuis zijn voor de fractie met onze andere gemeenteraadsleden. Op de agenda van deze extra gemeenteraad een spreekrecht over burenhinder in de Humbeekstraat en de beslissing inzake de tuchtprocedure (na een tuchtonderzoek van anderhalf jaar) tegen ingenieur E.V., familielid van een vooraanstaand plaatselijk CD&V-politicus.

Zoals u reeds meermaals in de krant kon lezen gaan de feiten over: gemeentelijk materiaal meenemen (soms zelfs verbruiken) zonder toestemming, toeeïgenen van materiaal van aannemers die werken uitvoeren in opdracht van de gemeente, uitvoeren van privé-werken door gemeentelijke werklieden tijdens de werkuren, privé-bestellingen op kosten van de gemeente, afvoeren van afval op kosten van de gemeente, … Voor zulke feiten wordt men in de privé meteen ontslagen wegens zware fout en zonder enige vergoeding.

Op de gemeente kon en kan het allemaal en werd dit jaren oogluikend toegedekt. Open Vld, N-VA en Groen stemden voor de zwaarst mogelijke straf: afzetting hetgeen betekent dat zijn statutair pensioen zou worden omgezet in contractueel pensioen waardoor hij maandelijks 1.000 euro minder zou hebben. Wij wilden immers een duidelijk signaal geven dat zulke praktijken niet kunnen en niet mogen worden geduld. Het gaat tenslotte immers over de belastinggelden van onze inwoners. Zij werden bestolen en zijn de uiteindelijke slachtoffers. Met 11 tegen 11 haalden we echter de stemming niet. De geschiedenis herhaalt zich (herinner u Ivo Meyen die meteen na de verkiezingen in 2006 overstapte van Vlaams Belang naar CD&V om deze laatste zo een belangrijke extra zetel te bezorgen) : in tegenstelling tot de bevestiging van Jorgen Noens voor de raad dat hij zou meestemmen liet hij zich ompraten en verleiden tot (verkiezings)beloftes. We zijn weer wat slimmer geworden. Tja, ieder zijn keuze. In zijn plaats zou ik alvast niet (meer) recht in de spiegel kunnen en durven kijken.

Uiteindelijk werd er unaniem beslist tot ontslag van ambtswege. Ondanks de zware, bewezen (en grotendeels zelfs toegegeven feiten) behoudt E.V. dus wel zijn volle (hoge) pensioenrechten als ambtenaar. U en ik mogen dit dus betalen … Ik kan enkel hopen dat er zondag aanstaande een nieuw bestuur wordt verkozen dat werk maakt van een complete doorlichting van het personeel waarbij aan de bestaande wanpraktijken een halt wordt toegeroepen.

Er valt nog heel wat te bespreken en af te spreken voor de komende dagen dus naderhand gaan we met z’n allen nog iets drinken.

Tegen 23.15 uur ben ik thuis. Het was vandaag weer een enorm lange en vermoeiende dag. Om middernacht kruip ik met de glimlach mijn bed in. Ik kreeg immers vanavond nog een supermooi citaat door van een inwoonster van Wolvertem. Zie meer hierover in de rubriek ‘citaten’ op deze webstek. Ik word er echt stil van en kan mij geen mooiere afsluiter voorstellen van deze zware (ook emotioneel) dag.

In de marge citeer ik een quote van Derek Beevor:

Nothing is Impossible

Met het weekend en D-day voor de deur zondag is dit mijn ‘laatste’ dagboek van deze campagne. Geen betere quote dus om mee te eindigen dan deze: niets is onmogelijk. Zolang men er maar in gelooft. Daaraan zal ik mij dan ook de komende uren optrekken en dan … wie weet …

dankzij jullie allemaal.
No comments yet

COMMENT

*